gototopgototop
Het rally-vliegen is ooit ontstaan bij de Unilever Aero Club (UAC), een van de voorlopers van de Vliegclub Rotterdam. De opdracht is meestal om een vaste route te vliegen, die je op een cryptische en thematische manier medegedeeld wordt. Tijdens het vliegen van de route moet je dan zoveel mogelijk foto's van objecten op de grond herkennen en correct intekenen. En tijdens of na de vlucht volgen dan nog een aantal opdrachten die met hetzelfde thema, of met luchtvaart in het algemeen te maken hebben. Dit alles met twee doelen: plezier hebben met elkaar, en het veroveren van de jaarlijke wisseltrofee.

Omdat er naast nauwkeurig vliegen ook strak genavigeerd moet worden, en intensief uit het raam gekeken, zijn rally's interessant voor vliegers en leerling-vliegers maar ook voor passagiers zonder vliegbrevet. Inmiddels zijn er een aantal vaste teams ontstaan die elkaar op een vriendelijke manier bestrijden. Maar bij elke rally doen er ook weer een aantal ad-hoc teams mee, en ook deze teams boeken goede resultaten. Het actuele rally-klassement kunt u hier downloaden.

Zin gekregen om een keer mee te doen? Stel een team samen, schrijf je in en doe mee. En bedenk: twee vliegers zonder team is ook een team.

Tijdens de meeste rallies gelden de volgende regels en gebruiken:
- De route is over het algemeen ca. 45 minuten vliegen
- Er worden geen opdrachten in de CTR gepland
- Het draaien van 360s is verboden.
Maar de rally-organisatie kan (na aankondiging) van deze regels afwijken
Afdrukken
PDF

Verslag van VCR Rally 2 op 10 mei 2011

Na enkele dagen van oplopende spanning was het zover. Ondanks wat buiïgheid in het oosten van het land bleken de weergoden ons goed gezind. De rally kon doorgang vinden! Altijd weer een leuk evenement op de vereniging. Notoire rally-vliegers, nieuwe leden, toeschouwers, meevliegers;  voor elk wat wils.

6 equipes verzamelden zich op de VCR om onder de titel “Tulpenmanie” te strijden om de eer. Wouter  en Marguerita hadden er veel werk van gemaakt. Namens alle deelnemers vanaf deze plek de complimenten voor de organisatie!

tulpen

Eerst moesten een negental vragen worden beantwoord, zodat de route kon worden bepaald. Moeilijke vragen over historische feitjes en economische beginselen, die echter met enig gezond verstand (en wat encyclopedische ondersteuning) al snel leidden tot een aantal plaatsnamen, die op redelijke afstand van het clubhuis liggen. Omstreeks 280AD hebben de Germanen heel wat “grensplaatsen aan de Rijn” veroverd op de Romeinen, maar in de buurt van EHRD valt gelukkig maar één plaatsje op (dat ook nog in de goede richting voor de bollenvelden ligt): Alphen.

De plaatsnamen op een rij gezet leverden de te vliegen route. Een korte check met het organisatiecomité en daarna kregen we de officiële routekaart en 16 foto’s met heel veel groen erop. Hmmmm… Onze equipe was beperkt tot twee paar ogen (de extra paren waren verhinderd), dus dan is het extra hard werken geblazen.

Kist naar buiten getrokken, preflight checklist afgewerkt, NOTAMs en weer nog even gecheckt; klaar voor vertrek. De PH-SVQ had genoeg brandstof aan boord, dus we konden direct op pad! Nog een laatste intense blik op de foto’s voordat we vertrekken, onderweg kost dat veel moeite. Gelukkig ook een aantal herkenningspunten die te onthouden zijn. En die foto’s van de kustlijn kun je in eerste instantie veilig negeren.

Vlot vertrek is mogelijk, om 18.20 uur vliegen we los van runway 24, op een Mike departure klimmend naar 1000 ft. Nauwelijks wind, dit wordt een leuke vlucht. Het zicht is af en toe een beetje heiig, boven de kustlijn ziet het er wel erg helder uit. Na afscheid van  Rotterdam TWR linksaf op een noordelijke koers, en west van Gouda begint het speuren naar de foto’s. Altijd weer leuk om te doen, maar het moet niet té moeilijk zijn. Amsterdam Info volgen is gelet op de route natuurlijk aan te raden. EHAM in de GPS zodat we straks netjes op de rand van Schiphol CTR naar Zandvoort kunnen vliegen. Boven Alphen aan den Rijn hebben we gelukkig de eerste foto’s al kunnen thuisbrengen, dat geeft de vliegers moed!

Boven Leiden aangekomen ontwaren we zowaar ook een moeilijke foto met een bruggetje en een witte kerk, gaaf! Nummertje op de kaart, kruis door de foto, op naar de volgende.

Na het circuit van Zandvoort begint de vlucht naar het zuiden langs de kustlijn, waarvoor we al een aantal foto’s konden selecteren. Het schiet lekker op, er staan er al 9 op de routekaart ingetekend. No reported traffic along the coast line, maar ja, de zon tegen bij het ‘invoegen’ dus goed opletten is noodzakelijk! Gelukkig is het erg helder, prachtig zicht en in de verte is de skyline van Den Haag al te zien.

Na een laatste bocht over Monster (zandopspuiting, check en kruis!) aangemeld bij Rotterdam TWR en op de Hotel Arrival mogen we weer naar het vliegveld terug. Nog een leuk staaltje RT van een vertrekkende jet meegepikt en na een short circuit met een sportief crosswindje staan we weer snel op de grond. Marguerite staat bij terugkomst op het platform al te trappelen om de kaart met de fotonummers in te nemen voor controle.

Klaar denk je, maar nee. Het organisatiecomité heeft nog meer in petto. Met de verdiende punten, die worden omgezet in heuse florijnen moet er in tulpenbollen met bijzondere namen worden gehandeld: De Robenia Centuriona, de Piperium Gladiatorum, de Cessnorium Accipiter Caelum, de Adamas Stella, de Boeing Septriseptium en de Fokkeria Amicitia konden in zes rondes aan- en verkocht worden, waarna het toeval de beurskoersen bepaalde. Goed spreiden van het risico, een uitgekiende strategie een paar gelukkige worpen (een verzesvoudiging van de koers van een bepaald bollentype uit Holland, de Fokkeria Amicitia in ronde 1 mag hier als zeer fortuinlijk worden genoemd) en een staaltje spreadsheet gegoochel van Wouter later was ons team 437 % rijker geworden, waarmee we uiteindelijk de winnaar werden van rally 2. Wanneer kunnen we dit rendement op de AEX weer verwachten?

Wouter en Marguerite, hartelijk bedankt voor het organiseren en alle moeite, jullie hebben er een mooie avond van gemaakt, en dat betaalde zich (bijna letterlijk) uit!

Team 1 Rudy Megens en Ries Bode – PH-SVQ

Afdrukken
PDF

senses.jpg

ZINTUIGLIJKE BELEVING VAN SMELLY RALLY 4

Rally 4 zal de geschiedenis van de VCR ingaan als de “Smelly Rally”. Niet alleen was het weer die dag erg smelly door de hoge tropische temperatuur, maar de organisatoren hadden deze wat weidse titel bedacht voor een wel heel aparte rally. Alles zou staan in het teken van de zintuigen, waar van we volgens de geleerden er 9 bezitten. Maar de bedenkers van deze rally zijn erin geslaagd nog meer zintuigen te benoemen of aan te spreken bij de deelnemers. Jammer genoeg waren dat maar 4 teams, maar die hebben zich dan ook smelly in het zweet gewerkt aan deze opdracht.  Waar kom je het tegen dat je verrast wordt met de uitnodiging dit keer je eigen route te bepalen, aan de hand van tast, geur, smaak, vorm, beleven, proeven of gewoon visueel. Hier dus wel.

Een dozijn opdrachten, keurig verpakt in potjes, waarvan je door gebruik te maken van al je zintuigen moest weten wat het was (vies, zoet, stank, lekker, drank, vet, eten etc.) en daarna, bij verre het moeilijkste deel, door associëren hieraan een plaatsnaam te verbinden. Voor de hand liggende stoffen, zoals bier, voerde ons in eerste instantie naar Brouwershaven en een veertje van een vogel uiteraard naar Veere, maar dat bleek toch niet naar de opvatting van de organisatoren de juiste route te zijn. Omdat er in ons team nogal wat diepgaande alcoholische kennis aanwezig is, voerde de vloeistoffen whisky en jenever ons al gauw naar de enige echte plekken  waar we moesten zijn, inderdaad, reporting punt Whisky (de bekende windmolen, weet u nog) en uiteraard de volksvijand van de  Nederlanders in het verleden, Schiedam, met zijn jeneverstokerijen. Bingo, dat waren dus de punten van de terugvlucht.

Een waxine kaarsje voert je al gauw naar Gouda, dus een Mike departure.

De rest werd een moeizaam proces van associëren, combineren en afgekeurd worden door de onverbiddelijke organisatoren. Wel eens bedacht dat een “gespikkeld mini-eitje” voor Barneveld staat? Wij niet dus. En “koffie” voor een reclamebord bij Utrecht langs de A2 waar op een koffiekop staat te pronken? Wij niet dus, ondanks inzet van onze op volle kracht werkende grijze hersencellen. Maar na een uur heftig nadenken, discussiëren en corrigeren, ontstond op papier onze bijeen geassocieerde route voor deze rally.

Via Mike en Gouda, uiteindelijk naar Barneveld, retour via Huizen (daar kom je door dat slakkenhuis in dat potje, er zijn huizen in Huizen, sommige in slakkenvorm gebouwd, snapt u het nog?). Verder langs het veertje (ja, dat werd dus vogelpark Avifauna bij Alphen) en de pils van de bierbrouwerij van Heineken bij Zoeterwoude, langs de visafslag Scheveningen (een sardientje, logischerwijs) via het Westland (dat was dan die tomaat in het potje), het bekende Whisky, de raffinaderij van Pernis (daar komt die petroleum vandaan) dan langs de jeneverstokerij in Schiedam en anderhalf uur later (wel wat heftig voor een avondrally, maar vooruit) aan de grond.

Nu de zelf gemaakt foto’s van alle 12 keerpunten overleggen aan de organisatoren als bewijs dat we rally echt creatief gevlogen hebben, waar we gelukkig de artistieke vrijheid hadden om onze eigen foto’s te koppelen aan het zintuiglijk onderwerp.

Onze eigen zintuigen (smaak, reuk, visueel) werden door Casper van de Bar volledig tevreden gesteld met een prima maaltijd en heel veel koude drank (toen nog geen whisky of jenever). De onvermijdelijke lijst met soms relevante en soms niet relevante vragen, waarvan een aantal weer betrekking hadden op onze zintuigen, vormde voor ons het dessert van die avond.

Het klapstuk was de uitslag van deze aparte rally, waarbij één team zelfs nog goed eindigde, door slim te zijn, veel vragen goed te beantwoorden en geholpen door scherp ontwikkelde zintuigen terecht besloot niet te gaan vliegen omdat het al te laat was. De rest is geschiedenis.

Na afloop werden onze zintuigen verder plezierig en tot heel laat aan de bar geprikkeld door zoet (wijn), bitter (pils) en nog meer lekkers (alle andere prikkels).

Bedankt Linda, Marguerite, Peter en Nico!! Dit vergeten we niet snel.

Uw smelly team:

Wil van Voorst,  zintuiglijk reporter

Wouter Liefting, zintuiglijk navigator

Corien van Dorp, zintuiglijk fotograaf

Afdrukken
PDF

auto_rally

De derde ralley van dit jaar was er eentje om in te lijsten. Niet alleen was op dinsdagavond  15 juni het uitzonderlijk goed VFR-weer (inclusief  een uitdagende cross wind), ook de opzet van de ralley was bijzonder. Koos (de Korte) en JanHenk (Breevaart) hadden de organisatie voor hun rekening genomen  Zes equippes werden op pad gestuurd richting Mike met ieder een aantal gesloten (genummerde) enveloppen  met als enige aanwijzing dat je bij Mike 123.55 diende op te roepen.

Bij Mike hadden Koos en JanHenk zich met kijkers en radio geposteerd op een parkeerplaats om  na je melding je daar  te vertellen welk genummerde enveloppe je moest  openen. De mannen hadden  verschillende routes uitgezet, elk bestaande uit een viertal benen van ca 15 nm , uiteindelijk weer uitkomend bij Mike. Elk team diende bij de eerste melding op te geven met welke gemiddelde grondsnelheid je het hele traject zou gaan vliegen. Afwijking daarvan kon  worden vastgesteld door de tijd te meten tussen de start en finish in de buurt van Mike. Ten bewijze dat het traject door elk team conform de instructies was gevlogen moesten foto’s worden gemaakt van een aangeduide locatie aan het einde van ieder been.  Het openen van een verkeerde enveloppe of het ontbreken van een foto leverde straftijd op.

Het stevige nogal variabele windje van zo’n 20 tot 25 knopen maakten de opdracht  uitdagend lastig.  Met  in de rug 25 knopen en met een gekozen grondsnelheid van 80 zit je bijvoorbeeld  al gauw in de buurt van je stall speed.  Veel rekenen, corrigeren en compenseren dus, al dan niet gevoelsmatig.  Hier en daar toch wat bezweet konden alle teams uiteindelijk alle vereiste foto’s tonen en bleken  de afwijkingen van de ideale ET’s beperkt. Het team dat als zesde eindigde was nauwelijks twee minuten langer in de lucht dan de ideale tijd. De PH-VKA (met Marco en Peter) en de PH-JAJ (met Jorgen en Nico) maakten er een nek-aan-nek race voor de eerste plaats van met uiteindelijk de JAJ als winnaar (15 seconden te laat bij Mike gearriveerd, de VKA 18 sconden daarna). Pogingen van verschillende partijen om de wedstrijdleiding en de uitslag bij voorbaat  te beinvloeden waren tevergeefs. Desondanks was elk team lovend over de organisatie. Echt een hele leuke ralley en perfect georganiseerd. Koos en JanHenk chapeau! 

De bel aan de bar bleef nog lang klinken en de maaltijd van Casper en Roel was weer uitstekend, dus alle kinderhandjes waren dinsdagavond weer ruim gevuld.

Afdrukken
PDF

Geen brug te ver, een groot succes!

De eerste rally van het jaar (13 april) was een groot succes. Dankzij een goede opkomst werd er met 7 goed bezette kisten gestreden om de eer.

brugzwDe route kon worden vastgesteld na het beantwoorden van een 8-tal pittige vragen over bruggen. Feitelijk waren het ‘n drie à viertal beschrijvingen, die moesten leiden tot de keuze voor een brug. Tja, dan wist je de naam, maar dan was het meestal ook nog even zoeken met google earth om de juiste locatie van het waypoint vast te stellen. Daarna zelf nog even een logische route vaststellen tussen de waypoints en daar zat het addertje onder het gras. De Zeelandbrug lag niet echt lekker op de route en de meesten zagen over het hoofd dat er ergens in de “kleine letters” stond dat alle waypoints binnen een straal van 18 mile van RTM zouden liggen, dus de Zeelandbrug viel daar buiten en diende niet in de route te worden opgenomen. “Geen brug te ver.”

Nadat het organisatiecomité zich ervan zeker had gesteld dat iedereen dezelfde en juiste route zou vliegen (om “tegenvliegers” te voorkomen), werden de kisten gereed gemaakt voor vertrek. Met een serie foto’s werden we op pad gestuurd en nu maar zoeken. Met sommige foto’s genomen in de tweede wereldoorlog vanuit een “fighter” en een ander van de in 1970 gesloopte Barendrechtsebrug, niet ver van de hedendaagse Heinenoordtunnel, viel het soms best tegen.

Op het eind nog even aan de toren het verzoek om vanuit het zuiden de CTR in te mogen om via de Erasmusbrug naar het veld te vliegen. De verkeersleiding had ondertussen ook wel door dat het om een rally ging en verleende alle medewerking. Bij binnenkomst moesten de antwoorden direct worden ingeleverd en kregen we een derde en laatste set met - deze keer - open vragen.

De het was een mooie vlucht van 50 minuten met uitstekend weer en met een prachtig zicht op een aantal bijzondere plaatsen die ons eerder nooit zo opgevallen waren. Na een heerlijke maaltijd op de club volgde de uitslag. Met 210 punten had crew van de PH-WKB de eerste rally van het seizoen gewonnen. Het geheim: Een glass cockpit met een Google beeldscherm. ;-)

The winning team; Edwin Wijnants (pilot), Steve Ford, Kamal Sirria en Wieke Wijnands.

Mee doen bij de volgende rally? De strijd is nog niet verloren want dit jaar worden de punten van de beste drie rally’s uit vijf meegenomen om de eindscore van het seizoen te bepalen. Schrijf je in bij de balie!

Copyright Vliegclub Rotterdam © 2012